Create4joy – Creatieve ideeën en verhalen

  Er komt blijkbaar een moment waarop je naar je webshop kijkt en denkt: Zo. Volgens mij staat hij nu wel goed. Dat moment duurt hier ongeveer vijf minuten. 😂 Want dan zie ik ineens dat twee subrubrieken dezelfde afbeelding hebben. Of dat een kleurfilter “blauw/groen” heet terwijl ik opeens vind dat blauw gewoon blauw moet zijn en groen gewoon groen. Of dat iets op de computer prima staat, maar op mijn telefoon toch nét niet lekker oogt. En voor je het weet ben ik niet één klein dingetje aan het aanpassen. Nee. Dan ben ik gewoon weer de halve webshop aan het verbouwen. 😄 De afgelopen tijd heb ik heel veel van dat soort kleine dingen aangepakt. Filters opnieuw bekeken. Kleuren uit elkaar getrokken. Rubrieken en subrubrieken beter ingedeeld. Afbeeldingen vervangen omdat dezelfde foto op meerdere plekken terugkwam. De mobiele weergave rustiger gemaakt. De footer aangepast. Het bestelproces wat vriendelijker gemaakt. En ondertussen ook nog gekeken of Google alles wel goed blijft vind...

Wat kun je doen met bedeltjes? 7 ideeën buiten sieraden Bij bedeltjes denk je misschien als eerste aan een armband, ketting of oorbellen. Logisch. Maar eigenlijk kun je met zo’n klein bedeltje nog veel meer. Ik gebruik ze zelf regelmatig als klein detail bij iets wat helemaal geen sieraad is. Juist omdat zo’n eenvoudig hartje, sterretje of ander figuurtje iets meteen wat persoonlijker kan maken. Daarom deze keer eens geen verhaal over wat er hier achter de schermen misging of uit de hand liep 😄, maar gewoon wat inspiratie. 1. Aan een sleutelhanger Dit is waarschijnlijk een van de makkelijkste manieren om een bedeltje te gebruiken. Je kunt het aan een ringetje hangen naast kralen, lint, een stukje leer of een ander hangertje. Een klein hartje maakt een sleutelhanger bijvoorbeeld meteen wat zachter, terwijl een ster of ander figuurtje hem juist weer een heel andere uitstraling kan geven. Je hoeft trouwens helemaal niet veel toe te voegen. Eén klein bedeltje kan al genoeg zijn.  2. A...

Een nieuwe Cricut. Dat klonk als een goed idee. Mijn Maker 3 deed het nog prima, maar de Maker 5 was nieuwer, sneller en moderner. Dus ja, dan verwacht je automatisch ook een beetje: makkelijker. De eerste test ging eigenlijk nog goed ook. Machine geïnstalleerd, update gedaan, test-snede gemaakt. Kijk, dacht ik. Dit wordt fijn. Nou. Dat gevoel hield niet heel lang stand. 😂 Want daarna kwamen de pennen. Mijn oude pennen bleken niet meer gewoon te passen zoals ik gewend was. Ook de houders werkten anders en ineens kon ik niet meer zomaar alles laten zitten zoals bij de Maker 3. Geen ramp natuurlijk. Maar wel zo’n moment waarop je denkt: waarom moet iets dat prima werkte ineens anders? En toen kwam Print & Cut. Daar zit op dit moment ook mijn grootste frustratie. Want scannen doet hij nog steeds niet goed. Ik heb opnieuw gestart, opnieuw geprobeerd, gekalibreerd, gewoon wit papier getest en van alles afgesloten en weer geopend. Maar hij blijft tijdens het scannen gewoon hangen. En di...

Ik begin meestal heel onschuldig. “Even iets maken.” Meer niet. Gewoon één klein idee uitproberen. Dat klinkt overzichtelijk. Dat ís het alleen nooit. 😂 Want voor dat ene kleine idee heb ik natuurlijk eerst materiaal nodig. Dus gaat er een bak open. Dan blijkt daar nét niet in te zitten wat ik zoek. Dus gaat bak twee open. En drie. En voor ik het weet staan er dozen op de grond, liggen er spullen op tafel en heb ik ergens tussendoor ook nog bedacht dat ik misschien tóch even iets met de Cricut moet doen. Vanaf dat moment is er eigenlijk geen weg meer terug. Mijn werktafel verdwijnt langzaam. De stoel wordt opslagruimte. De vloer doet gezellig mee. En ergens in dat alles probeer ik dan nog iets te maken. 😄 Het gekke is dat het voor mij op zo’n moment helemaal niet voelt als chaos. Nou ja… een béétje misschien. 😂 Maar ik weet meestal precies waar ik mee bezig ben. Hier liggen de kralen die ik misschien wil gebruiken. Daar de labels die ik nog moet proberen. Die bak moet nog open. Dat ...

Ik heb nogal eens last van een idee dat in mijn hoofd veel leuker is dan wanneer het uiteindelijk voor me op tafel ligt. Resin was er deze week zo eentje. In mijn hoofd zag ik mooie transparante hangers voor me. Een stukje kant erin, misschien wat glitters, een klein roosje… Prachtig. In mijn hoofd dan hè. 😄 Dus ik begon enthousiast te zoeken naar transparante siliconen mallen. Nou heb ik hier ongeveer 2500 mallen liggen. Serieus. En je raadt het al: natuurlijk nét geen transparante die hiervoor geschikt waren. 😂 Dus op zoek naar andere. Ik vond een paar mallen waarvan ik dacht: ja, hiermee moet het lukken. En toen begon het experimenteren. Een dun laagje resin. Even uitharden. Nog een laagje. Wat glitters erbij. Een paar kleine strasssteentjes. Misschien nog iets erop. Nog een laagje resin. En nog eentje. Op een gegeven moment zat ik naar mijn creatie te kijken en dacht ik: nee. Gewoon nee. 😂 Het was niet lelijk omdat het mislukt was. Dat was eigenlijk nog het ergste. Het was gewoo...

Het idee was eigenlijk heel simpel. Een waxinelichtje, een klein rondje met een boodschap erin en pas als het kaarsje een tijdje brandt, verschijnt de tekst. Leuk toch? Dat vond ik dus ook. Tot het lontje besloot te gaan zwemmen. 😂 Het begon met de rondjes. Die moesten klein genoeg zijn om in het waxinelichtje te passen, maar groot genoeg om er nog een leuke boodschap op kwijt te kunnen. Dus daar begon het eerste gepuzzel al. Tekst erop, kijken of het past, opnieuw schuiven, rekening houden met het piepkleine gaatje in het midden en er vervolgens achter komen dat sommige teksten precies op de verkeerde plek stonden. Dat zijn van die momenten waarop iets er op papier heel eenvoudig uitziet, maar ineens toch verrassend veel aandacht vraagt. Maar goed, na wat passen, meten en opnieuw maken begonnen de rondjes eindelijk te kloppen. Toen kwam het volgende deel. Het waxinelichtje moest natuurlijk uit het aluminium bakje, zodat het rondje eronder kon. Daarna het metalen houdertje van het lon...

750 mintgroene hartjes... waar ben ik aan begonnen?   “Jaaa, leuk!” Dat was ongeveer mijn eerste gedachte. Vrij snel gevolgd door: “Wacht even... hoeveel?” En ergens daarna kwam ook nog: “O jee, waar ben ik aan begonnen?” 😄 Zo ging het ongeveer toen ik de vraag kreeg of ik voor kerst 250 zakjes kon maken met mintkleurige waxhartjes. 250 zakjes klinkt al best veel. Maar toen kwam het echte rekensommetje. Drie hartjes per zakje. Dus 750 hartjes. Zevenhonderdvijftig. Dat is toch ineens een heel ander getal. 😂 En vanaf dat moment begon het echte gepuzzel. Hoeveel was heb je daar eigenlijk voor nodig? Hoe krijg ik precies die goede mintkleur? Hoeveel geurolie moet erin? Welke zakjes gebruiken we? Hoeveel tijd gaat hierin zitten? En vooral: waar laat ik straks al die hartjes? Gelukkig vind ik dit soort opdrachten dus óók ontzettend leuk. Juist omdat het niet iets is wat al kant-en-klaar op de plank ligt. Er moet getest, gerekend en uitgeprobeerd worden. Een druppeltje meer groen, een b...