Een waxinelichtje, een klein rondje met een boodschap erin en pas als het kaarsje een tijdje brandt, verschijnt de tekst.
Leuk toch?
Dat vond ik dus ook.
Tot het lontje besloot te gaan zwemmen. 😂
Het begon met de rondjes. Die moesten klein genoeg zijn om in het waxinelichtje te passen, maar groot genoeg om er nog een leuke boodschap op kwijt te kunnen.
Dus daar begon het eerste gepuzzel al.
Tekst erop, kijken of het past, opnieuw schuiven, rekening houden met het piepkleine gaatje in het midden en er vervolgens achter komen dat sommige teksten precies op de verkeerde plek stonden.
Dat zijn van die momenten waarop iets er op papier heel eenvoudig uitziet, maar ineens toch verrassend veel aandacht vraagt.
Maar goed, na wat passen, meten en opnieuw maken begonnen de rondjes eindelijk te kloppen.
Toen kwam het volgende deel.
Het waxinelichtje moest natuurlijk uit het aluminium bakje, zodat het rondje eronder kon. Daarna het metalen houdertje van het lontje weer terug, het rondje erin en de kaars er weer bovenop.
Klinkt nog steeds heel eenvoudig.
Alleen bleef het lontje in de kaars zitten toen ik het houdertje eruit haalde.
En dat bleek dus een probleem.
Want zonder dat het lontje goed vastzit in dat metalen voetje, blijft het tijdens het branden niet netjes op zijn plek. Het gaat bewegen, zakt scheef en voor je het weet dobbert het ergens in het kaarsvet rond.
En dan brandt het kaarsje natuurlijk niet lang genoeg om die verborgen boodschap mooi te laten verschijnen.
Daar zat ik dan.
Met mijn leuke idee.
Mijn zorgvuldig ontworpen rondjes.
En een lontje dat blijkbaar totaal andere plannen had. 😂
Dus begon het volgende rondje uitproberen, peuteren, kijken, opnieuw proberen en vooral bedenken hoe ik dit kon oplossen zonder het hele idee meteen weer in de prullenbak te gooien.
Dat laatste doe ik trouwens niet zo snel.
Als ik eenmaal in mijn hoofd heb dat iets leuk kan worden, wil ik meestal ook weten óf het echt kan werken.
Dus dan wordt een klein waxinelichtje ineens een halve technische studie.
En ergens vind ik dat ook wel weer leuk.
Niet op het moment dat iets voor de vijfde keer niet doet wat ik wil natuurlijk. Dan iets minder. 😄
Maar juist dat zoeken naar een oplossing, opnieuw testen en net zo lang doorgaan tot het klopt, hoort blijkbaar net zo goed bij Create4joy als de momenten waarop iets meteen lukt.
En eerlijk?
Die laatste zijn volgens mij sowieso een stuk zeldzamer. 😂
Voorlopig ben ik dus nog niet helemaal klaar met deze verborgen boodschappen.
Maar het idee vind ik nog steeds veel te leuk om los te laten.
Dus dit verhaal krijgt waarschijnlijk nog een vervolg.
Hopelijk eentje waarin het lontje zich gewoon gedraagt.
Update: inmiddels heb ik de verborgen boodschappen in de waxinelichtjes goed werkend gekregen en daar ben ik heel blij mee. Het begon met wat gepruts en uitproberen, maar uiteindelijk is het idee gelukkig toch geworden zoals ik het voor me zag.
Reacties
Een reactie posten
Hartstikke leuk dat je een reactie achtergelaten hebt! Groetjes, Irene