Doorgaan naar hoofdcontent

Hoe het ooit begon

Irene werkt aan handgemaakte geboortekaartjes in labelvorm met zachte kleuren, labels, lint, droogbloemen en kleine details.
Ik zal maar meteen eerlijk zijn: ik had vroeger niet zoveel met baby’s.

Niet uit ongezelligheid hoor, maar ik had er gewoon weinig mee te maken. Ik heb geen broers of zussen, in mijn directe omgeving waren nauwelijks kinderen en zelf heb ik ook geen kinderen gekregen. Mijn kennis van baby’s was dus, laten we zeggen… vrij overzichtelijk. 😉

Met kinderen kon ik trouwens altijd wel goed overweg. Misschien juist omdat er in mijzelf ook op mijn 55ste nog steeds een behoorlijk kinds stukje rondhuppelt. Ik heb in het verleden vrijwilligerswerk in de opvang gedaan en vond het contact met kinderen altijd vanzelfsprekend en gezellig.

Maar baby’s?

Daar wist ik eerlijk gezegd echt weinig van.

Eén vraag, en het zaadje was geplant

Net toen ik met mijn toenmalige webshop Joy@home was begonnen, vroeg iemand ineens of ik ook geboortekaartjes maakte.

Euh… nee.

Maar ja. Dan is er eenmaal een zaadje in mijn hoofd geplant, en dan weet je eigenlijk al hoe laat het is. 😄

Ik ging nadenken, proberen, schuiven, combineren en maken. Geen standaard kaartjes, maar geboortekaartjes in de vorm van labels, met lint, koord, bijzondere details en alle ruimte om er iets persoonlijks van te maken.

En dat bleek een schot in de roos.

Van onverwacht idee naar een groot deel van mijn werk

De geboortekaartjes groeiden uit tot een heel belangrijk onderdeel van Joy@home. Sterker nog: mijn webshop heeft er jarenlang voor een groot deel op gedraaid.

Ik werd er bekender mee, kreeg steeds meer aanvragen en mocht voor heel veel bijzondere geboortes iets maken.

En ergens veranderde daardoor ook mijn blik.

Niet alleen op baby’s en kinderen, maar vooral op alles wat eromheen hangt. De verwachting. De spanning. De blijdschap. De verhalen van moeders en vaders die soms heel persoonlijk met mij deelden wat ze zochten, waarom een bepaalde naam zo bijzonder was of hoe lang ze naar hun kindje hadden uitgekeken.

Dat gaf de kaartjes een speciaal plekje in mijn hart.

Want ik maakte niet zomaar papier met een naam erop. Ik mocht een heel klein stukje meedoen aan een groot begin.

Een keuze die ik niet zomaar maakte

Na het overlijden van mijn moeder veranderde er veel. Zij hielp mij altijd enorm en zonder die extra handen kon ik niet alles blijven doen zoals daarvoor.

Mijn vader en ik moesten keuzes maken.

De zeepcadeautjes waren in die tijd ook een groot onderdeel van Joy@home, en mijn vader en ik besloten daarmee verder te gaan. De geboortekaartjes verdwenen daardoor steeds meer naar de achtergrond.

Inmiddels heb ik afscheid genomen van Joy@home, maar van de kaartjes eigenlijk nooit helemaal.

Dat was nodig, maar ik heb ze wel gemist.

Terug, maar op een nieuwe manier

De liefde voor die bijzondere kaartjes was nooit helemaal weg. En op een gegeven moment begon het opnieuw te kriebelen.

Niet door alles terug te brengen zoals het ooit was, maar door het juist opnieuw en overzichtelijker aan te pakken.

Zo ontstond Labelkaartjes.nl: een aparte website, helemaal gericht op persoonlijke geboortekaartjes in labelvorm.

Nog steeds handgemaakt.
Nog steeds net even anders.
En nog steeds met die kleine details waar mijn hart sneller van gaat kloppen.

Een stukje van toen, in een nieuw jasje

Iets dat je ooit moest loslaten, kan later toch weer bij je terugkomen. Niet precies hetzelfde, maar wel met dezelfde liefde erin.

Voor mij zijn deze geboortekaartjes zo’n stukje.

Een onverwacht idee dat groot werd, een tijd uit beeld verdween en nu weer een eigen plek heeft gekregen. 💛

Wil je een kijkje nemen? Op Labelkaartjes.nl vind je mijn geboortekaartjes in labelvorm, met mogelijkheden om er iets heel persoonlijks van te maken.

Liefs,
Irene

Reacties

Een reactie posten

Hartstikke leuk dat je een reactie achtergelaten hebt! Groetjes, Irene

Populaire post

Soms maakt één berichtje je hele dag goed

 Soms maakt één berichtje je hele dag goed Een webshop runnen bestaat voor een groot deel uit dingen waar niemand iets van ziet. Bestellingen verwerken, voorraad bijhouden, foto's maken, teksten schrijven, pakketjes inpakken en natuurlijk af en toe weer iets veranderen aan de webshop. Want klaar is die hier nooit. 😂 Maar er is iets wat ik misschien nog wel het allerleukste vind aan mijn werk. De mensen achter de bestellingen. Je zou denken dat het contact meestal beperkt blijft tot een bestelling, een vraag of een bedankje. Maar dat is lang niet altijd zo. Ik krijg regelmatig berichtjes van klanten die iets vertellen over wat ze maken, waarom ze bepaalde materialen zoeken of voor wie een cadeautje bedoeld is. En af en toe vertellen ze zomaar iets heel persoonlijks. Niet omdat ik ernaar vraag, maar gewoon omdat het gesprek die kant op gaat. Dat vind ik bijzonder. Vooral omdat je dan ineens beseft hoeveel verhalen er achter zo'n bestelling kunnen zitten. Dat zie ik trouwens ook ...

Wat doe je eigenlijk met 2.000 mallen?

Er zijn mensen die een paar siliconen mallen in de kast hebben liggen. Ik heb er ongeveer tweeduizend. Ja. Ik weet het. 😂 Illustratie van mijn verzameling van ongeveer 2.000 mallen. En nu komt het mooiste: ik doe er tegenwoordig nog maar weinig mee. Vroeger was dat wel anders. Toen was ik veel meer bezig met zeep gieten en waxmelts maken. Allerlei vormen, geuren en kleuren. En natuurlijk moest er regelmatig weer een nieuwe mal bij. Want stel je voor dat je nét die ene leuke vorm niet hebt! Dat probleem heb ik inmiddels aardig opgelost. 😄 Hartjes, bloemen, engeltjes, dieren, figuurtjes voor allerlei gelegenheden... Je kunt het zo gek niet bedenken of er ligt hier waarschijnlijk wel ergens een mal van. En toch gebruik ik ze lang niet allemaal meer. Niet omdat ik ze ineens niet leuk meer vind. Maar omdat mijn creatieve bezigheden door de jaren heen zijn veranderd. Er kwamen andere materialen bij. Papier, kralen, lintjes, bedeltjes en nog heel veel meer. Nieuwe technieken om uit te p...

Ik dacht dat ik alleen nog de laatste puntjes moest doen…

  Er komt blijkbaar een moment waarop je naar je webshop kijkt en denkt: Zo. Volgens mij staat hij nu wel goed. Dat moment duurt hier ongeveer vijf minuten. 😂 Want dan zie ik ineens dat twee subrubrieken dezelfde afbeelding hebben. Of dat een kleurfilter “blauw/groen” heet terwijl ik opeens vind dat blauw gewoon blauw moet zijn en groen gewoon groen. Of dat iets op de computer prima staat, maar op mijn telefoon toch nét niet lekker oogt. En voor je het weet ben ik niet één klein dingetje aan het aanpassen. Nee. Dan ben ik gewoon weer de halve webshop aan het verbouwen. 😄 De afgelopen tijd heb ik heel veel van dat soort kleine dingen aangepakt. Filters opnieuw bekeken. Kleuren uit elkaar getrokken. Rubrieken en subrubrieken beter ingedeeld. Afbeeldingen vervangen omdat dezelfde foto op meerdere plekken terugkwam. De mobiele weergave rustiger gemaakt. De footer aangepast. Het bestelproces wat vriendelijker gemaakt. En ondertussen ook nog gekeken of Google alles wel goed blijft vind...